واقعیت افزوده و واقعیت مجازی


با پیشرفت روزافزون تکنولوژی هر روز عبارات جدیدی می‌شنویم که به‌ مرور از اجزای جدانشدنی زندگی ما می‌شوند. این اصطلاحات و عبارات تمامی ندارند و روز‌به‌روز بر تعدادشان هم افزوده می‌شود. یکی از همین موارد که یکی دو سال می‌شود وارد دنیای تکنولوژی شده است واقعیت افزوده و واقعیت مجازی است. 

واقعیت مجازی:

این تکنولوژی که با اصطلاح VR شناخته می شود، محیطی را برای کاربر شبیه سازی میکند که در دنیای واقعی وجود ندارد.  در واقع افراد به کمک این تکنولوژی و یک سخت افزار مانند یک هدست می توانند خود را در محیطی ببنند که عملا وجود ندارد ولی کاملا حس واقعی بودن به آنها دست می دهد. محیط هایی که در واقعیت مجازی وجود  دارند اغلب تصویری هستند اما در بعضی مواقع حسگرهای صوتی و لمسی هم به آنها اضافه می شود. سه بعدی یا 360 درجه بودن این محیط ها از جذابیت های آنها به شمار می آیند مانند سینماهای سه بعدی . کاربران هنگام استفاده از هدستهای واقعیت مجازی اگر سر خود را بچرخانند محیطی واقعی را در اطراف خود مشاهده می کنند و تغییر زاویه سر به همان میزان تصویر هم تغییر زاویه پیدا می کند و به افراد حس بودن در آن محیط مجازی القا می شود؛ در حالی که هنگام مشاهده مانیتور اگر سر خود را بچرخانید اشیاء  و محیط اطراف را خواهید دید که شما را از آن فضای مجازی بیرون می کشد.

بازسازی-واقعیت

 

واقعیت افزوده:

شاید اسم بازی پوکمون گو را شنیده باشید که این روزها بسیاری از کاربران موبایل را به خود وابسته کرده است، باید بگویم که در این بازی از فناوری واقعیت افزوده(AR) استفاده شده است.

Augmented Reality یا همان واقعیت افزوده در واقع پلی میان دنیای واقعی و دنیای مجازی است که به محیط اطراف و واقعیت، امکانات و ویژگی های بیشتری اضافه می کند که همین امر باعث افزایش سرعت عمل و درک بیشتر می گردد. به عبارت دیگر واقعیت افزوده با افزودن محتوای شبیه سازی شده به دنیای واقعی افراد، به افراد این امکان را می دهد تا در دنیای واقعی دنیای مجازی را تجربه کنند. دلیل محبوبیت بسیار بالای بازی پوکمون گو نیز همین استفاده از واقعیت افزوده است. شما در محیط واقعی خود( خانه، محل کار، در حال قدم زدن و...) هستید و موجوداتی را می بینید که به محیط اطرافتان اضافه شده اند.

زیر شاخه های واقعیت افزوده: 


واقعیت افزوده بطور کلی به سه شاخه ی اصلی یعنی سیستم های مبتنی بر الگو،,مبتنی بر مکان ومبتنی بر بدن تقسیم می شود.


مبتنی بر الگو(Pattern based ): در این نوع از فناوری واقعیت افزوده , نرم افزار طرح یا طرح هایی را بر اساس الگوی آنها شناسایی می کند و کاربر می تواند با دسترسی به این الگوها محتوای مورد نظر را بروی آن الگو مشاهده نماید .

واقعیت افزوده-مبتنی بر الگو

 

مبتنی بر مکان(Location Based): در این نوع از فناوری واقعیت افزوده , نرم افزار محتوای کاربردی را بر اساس مکان کاربر که توسط GPS و مراکز مخابراتی فراهم می شود در قالب واقعیت افزوده در اختیار کاربر قرار می دهد و کاربر می تواند علائم , اشیا, و محتوای سفارش دهنده اپلیکشین را بر اساس مکان جغرافیایی که در آن قرار دارد مشاهده نماید .

واقعیت افزوده-مبتنی بر مکان

 

مبتنی بر بدن(Gesture based): در این نوع از فناوری واقعیت افزوده ، نرم افزار بوسیله ی دوربین مخصوص حاوی حسگر عمق، می تواند حرکات مختلف بدن کاربر را تشخیص و بر اساس آنها از کاربر ورودی و دستور دریافت نماید . این نوع از فناوری در آغاز در بازی های رایانه ای مورد استفاده قرار می گرفت اما با گذشت زمان توسعه دهندگان نرم افزار به پتانسیل بالای این فناوری در نرم افزارهای کاربردی و رابط های کاربری پی بردند و امروزه این نوع فناوری در موارد کاربردی مختلف قابل استفاده می باشد . 

واقعیت افزوده-مبتنی بر بدن

 

واقعیت افزوده در ایران:

بحث واقعیت افزوده در ایران از اوایل سال 92  با انتشار اولین اپلیکیشن واقعیت افزوده ایران به سفارش گروه بزرگ صنعتی ایران خودرو تحت نام "واقعیت افزوده رانا" و انتشار تیزر تبلیغاتی آن در صدا و سیما و پخش مصاحبه های متعدد در رسانه ها داغ شد.

شرکت عصر داده های طلایی نیز با آمدن این نرم افزار سعی داشته تا بتواند گامی در جهت توسعه و پیشرفت این نرم افزار بردارد. از جمله نرم افزارهای تولید شده در شرکت عصر داده های طلایی به وسیله واقعیت افزوده می توان به دکوراسیون مجازی و کاتالوگ گویای داده های طلایی اشاره کرد.

در مقالات بعدی سعی می شود به توضیح و تعریف این ابزارها بپردازیم.


پست های مرتبط